Ik hield altijd meer van treinen

Więcej o książce

John Elder Robison heeft een uitzonderlijk talent voor wiskunde, elektrotechniek en vuurwerkkunst. Al zijn hele leven vinden mensen hem lui, raar of zelfs een sociopaat, en jarenlang weet hij niet waarom. Tot een therapeut op zijn veertigste het syndroom van Asperger bij hem constateert, een aan autisme verwante stoornis, en alle puzzelstukjes op hun plaats vallen. In dit ontroerende boek beschrijft Robison hoe het hem al op de kleuterschool moeite kostte om de sociale signalen in lichaamstaal en gezichtsuitdrukkingen te herkennen. Robison slaagt erin om te laten zien dat Asperger geen ziekte is, maar een manier van zijn, die begrip en aanmoediging van anderen behoeft. 'Een weldoordacht en zeer memorabel relaas over een leven met het syndroom van Asperger.'