Afrikaanse brieven

Więcej o książce

Het einde van de vriendschap met Paul Verlaine markeerde voor Arthur Rimbaud het begin van een periode van omzwervingen die hem halverwege de jaren 80 in Afrika bracht. Sinds 1875 was hij literair uitgeschreven, maar zijn brieven vanuit Aden en Harar aan zijn moeder en zuster Isabelle tonen nog steeds zijn scherpe, hallucinante schrijfstijl. In het toenmalige Djibouti en Abyssinië werd Rimbaud een ander persoon. Hij distantieerde zich van kunst en poëzie en vond een bestaan als koopman in diverse waren, zoals goud, katoen, dierenhuiden en ivoor, maar ook wapens voor zijn expedities in het binnenland. Zijn brieven bevatten vaak beschrijvingen van zijn handelsinitiatieven en klaagzangen over zijn ellendige situatie, hoewel hij uiteindelijk een klein fortuin vergaarde. De werkelijkheid om hem heen blijft hem bevreemden als een surrealistisch spektakel. Het klimaat en het harde werken slopen Rimbaud langzaam. Een botziekte dwingt hem in Marseille een been te laten afzetten, waarna hij in 1891, tegen zijn zin, naar Charleville terugkeert, waar zijn gezondheid verder achteruitgaat. Zijn wens om terug te keren naar Harar wordt niet vervuld. Uiteindelijk begeleidt zijn zuster Isabella hem naar Marseille, waar hij op 10 november in een ziekenhuis overlijdt. Vertaler Per Justesen heeft een selectie gemaakt uit de beschikbare correspondentie.