Rozdział pierwszy

Więcej o książce

Tom wchłania przysłowiową prozę życia zwykłych ludzi z otoczenia. Potrafi ją rozświetlić w przedziwny sposób. Proza życia może być bezcenną wartością. Z codziennych zawiłości losu, drobnych zdarzeń tuż za rogiem wyłania się niebanalny obraz, jakiś nowy pulsujący blask, mała epifania tego, co przekracza doczesność: „równoległa rzeczywistość, skryta pod powierzchnią tej, którą znasz. Nie potrafię tego lepiej wytłumaczyć. Świat zamieszkały przez wspomnienia, duchy i wszelkie istoty powołane do istnienia przez ludzką wyobraźnię". Ujęte w antologii losy bohaterów opowiadań dosięgają naszej wrażliwości, odsłaniają koleje i etapy życia: (nie)sielskie dzieciństwo, chmurną młodość, wiek męski, starość i wrota śmierci, a nawet zaświaty („TO", „TO COŚ"): „rozjarzą się opowieści o tym, jak ludzie wracają do końca, a stamtąd odnajdują drogę do początków”.