Verzonken horizon Van vlotte vent naar kankerpatiënt
Autorzy
Więcej o książce
Martin is 57 jaar oud als hij te horen krijgt dat hij een hersentumor heeft. Vanaf dat moment wisselen gevoelens van angst, verdriet, boosheid, ongeloof en onzekerheid elkaar af. Om zijn gedachten te ordenen begint hij blogs te schrijven, die ontzettend goed ontvangen worden. Ze schetsen een ontroerend en realistisch beeld van hoe (over)leven met kanker er in de praktijk uitziet en zijn daardoor herkenbaar, inspirerend en troostrijk voor iedereen die direct of indirect in aanraking komt met kanker. Verzonken horizon is een bundeling van deze blogs en beslaan de eerste twee jaar na de diagnose. Waar in eerste instantie vooral de ziekte de overhand heeft, ontstaat langzamerhand meer ruimte voor het leven zelf. Want, zoals Martin schrijft: “Mijn wereld is stukken kleiner dan voorheen, maar nog groot genoeg om elke dag opnieuw weer een dag te plukken...”
Zakup książki
Verzonken horizon Van vlotte vent naar kankerpatiënt, Martin Vermeulen
- Język
- Rok wydania
- 2024
- Oprawa
- (miękka),
- Stan książki
- Dobry
- Cena
- 26,89 zł
Metody płatności
Nikt jeszcze nie ocenił.
- Tytuł
- Verzonken horizon Van vlotte vent naar kankerpatiënt
- Język
- holenderski
- Autorzy
- Martin Vermeulen
- Wydawca
- Uitgeverij Klare Taal
- Rok wydania
- 2024
- Oprawa
- miękka
- ISBN10
- 9083355640
- ISBN13
- 9789083355641
- Seria
- Tagi
- Opis
- Martin is 57 jaar oud als hij te horen krijgt dat hij een hersentumor heeft. Vanaf dat moment wisselen gevoelens van angst, verdriet, boosheid, ongeloof en onzekerheid elkaar af. Om zijn gedachten te ordenen begint hij blogs te schrijven, die ontzettend goed ontvangen worden. Ze schetsen een ontroerend en realistisch beeld van hoe (over)leven met kanker er in de praktijk uitziet en zijn daardoor herkenbaar, inspirerend en troostrijk voor iedereen die direct of indirect in aanraking komt met kanker. Verzonken horizon is een bundeling van deze blogs en beslaan de eerste twee jaar na de diagnose. Waar in eerste instantie vooral de ziekte de overhand heeft, ontstaat langzamerhand meer ruimte voor het leven zelf. Want, zoals Martin schrijft: “Mijn wereld is stukken kleiner dan voorheen, maar nog groot genoeg om elke dag opnieuw weer een dag te plukken...”



