„Nigdziebądź” to postmodernistyczna powieść o lojalności, miłości i odwadze, i sensie istnienia. Richard Mayhew, główny bohater, prowadzi życie podobne do każdego z nas – pracuje w firmie, ma przyjaciół, a także piękną narzeczoną Jessikę, z którą planuje wspólną przyszłość. Jednak pewnego dnia jego dotychczasowe życie ulega diametralnej przemianie. Na ulicy spotyka ranną dziewczynę, której udziela pomocy – od tego momentu staje się mieszkańcem Londynu Pod, leżącego w kanałach i podziemnych przejściach Londynu Nad. Poprzez tę „małą” zmianę staje się niewidoczny dla normalnych ludzi. Nie mając zbyt wielkiego wyboru, Richard postanawia towarzyszyć Drzwi (bo tak ma na imię owa dziewczyna), która jest ścigana przez okrutnych morderców: Pana Croupa i Pana Vandemara. W międzyczasie dołącza do nich tajemnicza Łowczyni i jeszcze bardziej tajemniczy Markiz de Carabas. Razem postanawiają odnaleźć legendarnego anioła Islingtona, który jako jedyny może im pomóc: Richardowi wrócić do jego świata – Londynu Nad, a Drzwi odkryć sekret związany z tragiczną śmiercią całej jej rodziny. Książka ta niesie także dość smutne przesłanie na temat tego, jak życie potrafi być szare i monotonne w realnej rzeczywistości. Przeniesienie Richarda do nierzeczywistego świata jest dla niego ratunkiem przed nudą znajdującą się tuż za oknem.
Nieprzypadkowe miejsca Seria
Richard Mayhew, zwykły młody mężczyzna, ratuje tajemniczą dziewczynę o imieniu Door, co wprowadza go do Londynu Poniżej – mrocznego, magicznego świata pełnego niebezpieczeństw. W tej surrealistycznej podróży Richard stawia czoła przerażającym wrogom i odkrywa mroczne sekrety, które zmieniają jego życie na zawsze. Londyn Poniżej to miejsce, gdzie codzienność zderza się z niezwykłością.
Polecana kolejność czytania
Powiązane tytuły
How the marquis got his coat back
- 64 strony
- 3 godziny czytania
A Neverwhere short story from one of the brightest, most brilliant writers of our generation - the Sunday Times and New York Times bestselling author of the award-winning The Ocean At the End of the Lane.The coat. It was elegant. It was beautiful. It was so close that he could have reached out and touched it.And it was unquestionably his.***‘Gaiman’s achievement is to make the fantasy world seem true’ The Times