Mario Lunetta Książki

Eleventh book in the author's Rougon-Macquart cycle.

Arcydzieło modernizmu wraca w stulecie od premiery „Zeno Cosini”, jedna z najważniejszych powieści XX wieku, wydana została w Polsce po II wojnie światowej tylko raz. Teraz to niesłusznie zapomniane, przełomowe dla modernizmu dzieło wraca w znakomitym, nieco odświeżonym przekładzie Zofii Ernstowej. Powieść Itala Sveva wprowadza czytelnika w głąb zabawnie nadpobudliwego i samooszukującego się bez końca umysłu. Zeno Cosini, neurotyczny włoski biznesmen, spisuje wspomnienia na polecenie swojego psychiatry, przybliżając czytelnikowi m.in. niekończące się próby rzucenia palenia, zaloty do pięknej, lecz obojętnej Ady, nieoczekiwanie szczęśliwe małżeństwo z jej niepozorną siostrą Augustą, romans z piosenkarką u progu kariery i postać swego ojca, a wreszcie: wojnę z perspektywy cywila na linii frontu. Svevo pisze z niepozbawionym ironii dowcipem i przenikliwością, a jego powieść to arcydzieło realizmu psychologicznego.

First published in 1893, this novel is concerned with the bourgeois soul and its inability to will or act. The heroes are typically men of business, but with cultural pretensions and he depicts them in their free time when they are not working.

Jedna z najważniejszych powieści XIX wieku. Portret egzaltowanej kobiety, która znużona monotonią prowincjonalnego życia ucieka w marzenia inspirowane romantycznymi lekturami. Emma Bovary jest postacią tragiczną. Szuka wzniosłych przeżyć, a w rezultacie gubi siebie i męża. Zaniedbuje dom, wikła się w romanse, zaciąga długi Mimo wszystko powieść nie ma założonej z góry tezy. Flaubert uważał, że sztuka powinna być obiektywna, bezstronna.

Napisana w 1898 roku powieść opowiada o mężczyźnie abulicznym i nieszczęśliwym, który nie potrafi stawić czoła rzeczywistości i nieustannie jej ulega, jednocześnie próbując ukryć swoją nieudolność, marząc o ucieczkach, szukając rozrywek, usprawiedliwień i rekompensat. Poprzez przenikliwą analizę procesów nieświadomości, jej kanałów i maskowania, Svevo demaskuje ego bohatera, ukazując złożone warstwy ludzkiej psychiki, jej płynną niestabilność, w której przeszłość i teraźniejszość, wspomnienia i pragnienia splatają się i wzajemnie na siebie wpływają. Od pierwszych słów książki: "Natychmiast, z pierwszymi słowami, które do niej skierował, chciał ją ostrzec, że nie zamierza angażować się w zbyt poważny związek. Mówił więc mniej więcej tak: – Bardzo cię kocham i dla twojego dobra pragnę, abyśmy zgodzili się na ostrożność. – Słowo to było tak ostrożne, że trudno było uwierzyć, że zostało wypowiedziane z miłości do drugiego człowieka, a nieco bardziej szczere brzmiałoby tak: – Bardzo mi się podobasz, ale w moim życiu nigdy nie będziesz ważniejsza niż zabawka. Mam inne obowiązki, moją karierę, moją rodzinę."

Un breve viaggio di lavoro è l’occasione che l’anziano signor Aghios attendeva da tempo. Finalmente staccatosi dalla moglie, può concedersi di assaporare piccole, innocue promesse di libertà. Ma è una libertà che si sostanzia di sensazioni e di pensieri, più che di azioni concrete: il protagonista senile di questo piccolo capolavoro, rimasto incompiuto, è insieme affascinato e distante da ciò che vorrebbe afferrare. Tornano qui, in una forma esemplare ma rinnovata, i temi che furono cari a Svevo: il bisogno di vivere e l’incapacità di aderire al reale senza dolorose scissioni; l’idea dell’eros come trasgressione al sano comportamento borghese; l’influenza delle teorie psicoanalitiche.

Rimasto incompreso per lungo tempo, La coscienza di Zeno è il più importante romanzo di Svevo e uno dei capolavori della letteratura italiana contemporanea. È il resoconto di un viaggio nell’oscurità della psiche, nella quale si riflettono complessi e vizi della società borghese dei primi del Novecento, le sue ipocrisie, i suoi conformismi e insieme la sua nascosta, tortuosa, ambigua voglia di vivere. L’inettitudine ad aderire alla vita, l’eros come evasione e trasgressione, il confine incerto tra salute e malattia divengono i temi centrali su cui si interroga Zeno Cosini in queste pagine bellissime che segnarono l’inizio di un modo nuovo di intendere la narrativa. Primo romanzo “psicoanalitico” della nostra letteratura, quest’opera rivoluzionaria seppe interpretare magistralmente le ansie, i timori e gli interrogativi più profondi di una società in cambiamento.