Olga Tokarczuk Kolejność książek (chronologicznie)

Tri ženy. Tri životy. Tri posledné príbehy. Cesty starej mamy, dcéry a vnučky sa rozišli už pred rokmi. Paraskewia, Ida a Maja žijú každá vo svojom svete, spája ich len krehké puto rodiny a neúprosná skúsenosť, ktorá napokon čaká každého z nás. (vychádza 5. októbra) Keď sa ocitnú tvárou v tvár smrti, či už vlastnej alebo blízkych, každá z nich hľadá vlastný spôsob, ako sa vyrovnať so stratou, samotou a plynutím času. Románom Posledné príbehy spísala Olga Tokarczuk citlivú kroniku troch ženských osudov, v ktorej sa osobné spomienky prelínajú s úvahami o pominuteľnosti, rodinných väzbách a tajomstve ľudskej existencie. Tri samostatné príbehy sa postupne spájajú do hlboko dojímavej mozaiky o tom, čo zostáva, keď sa život blíži ku koncu, a o tom, že aj mlčanie medzi generáciami môže rozprávať svoj vlastný príbeh. Kniha patrí k najintímnejším a emocionálne najsilnejším dielam nositeľky Nobelovej ceny za literatúru

Francie, rok 1685: Král Slunce zavádí katolicismus jako jediné legální náboženství. Zemí procházejí skupiny hugenotů, které směřují na sever a doufají, že zde naleznou novou vlast. Z oken kočáru psance sleduje skupinka neobvyklých cestovatelů, mířících naopak do Pyrenejí: Veronika, kurtizána opuštěná svým snoubencem; Markýz, muž zabývající se alchymií; de Berle, bohatý obchodník; a Gauche, němý kočí s věrným žlutým psem. Každý z nich opustil Paříž z jiného důvodu. Tato cesta, místy dobrodružná, může změnit nejen jejich osudy, ale i dějiny celého lidstva. Cesta lidí Knihy (1993) je literárním debutem slavné polské spisovatelky, která v tomto románu poprvé zpracovala téma cesty a putování za poznáním, symbolicky zastoupeným motivem Knihy, jež obsahuje veškeré vědění a moudrost lidstva. Toto téma později rozvinula v mnoha dalších knihách, jimiž se proslavila po celém světě.

In Anna, oder Anna In, Göttin der Liebe, der Fruchtbarkeit, des Mondes, aber auch des Krieges, herrscht über das sumerische Uruk - ein mythischer, lichter Ort, wo Fahrstühle auch nach links und rechts fahren und Gärten vom Himmel hängen, ein Ort, der eher in der nahen Zukunft als in einer fernen Vergangenheit zu liegen scheint. Anna In ist schön, jung, verführerisch, aber auch ungestüm, unstet und machtbewusst. Eines Tages ruft ihre Zwillingsschwester, die Herrscherin der Unterwelt, sie zu sich. Und Anna In steigt hinab, in die Katakomben, ins dunkle Reich des Todes. Niemand ist je von dort zurückgekehrt. Welches Opfer wird AnnaIn bringen müssen, um wieder hinaufzusteigen, zu den Lebenden? Olga Tokarczuk erzählt in Frau Diesseits und Frau Jenseits einen 4000 Jahre alten Mythos auf einzigartige Weise neu. Mit viel Ironie und einer großen Portion Respektlosigkeit verbindet sie das Hohe und Erhabene mit dem Profanen, Allgemeinmenschlichen - und holt den altehrwürdigen Mythos so in unsere Gegenwart.

Twarz Pana Wyrazistego natychmiast zapada w pamięć. Jest rozpoznawany błyskawicznie – wystarczy, że pojawi się na ulicy i wszyscy z daleka się do niego uśmiechają. Kiedyś zagrał nawet w reklamie – gratulowano mu sukcesu i chwalono, że jego twarz tak dobrze sprzedała produkt.Pan Wyrazisty bardzo podoba się sam sobie. Kupił supertelefon i z upodobaniem robi tysiące selfie. Jego niepoliczalne wizerunki wędrują po sieci. Pewnego dnia staje jednak przed lustrem i z przerażeniem zauważa, że jego rysy się zatarły, a twarz stała się rozmytą plamą. Z każdym kolejnym zdjęciem blednie wyrazistość Pana Wyrazistego.Czy Pan Wyrazisty odzyska swój utracony skarb – nieskazitelnie piękną twarz? Czy ci, których spotka w mrocznych zakamarkach dzielnicy na przedmieściu pomogą mu znaleźć rozwiązanie? Czy świat będzie na powrót go podziwiał, a on sam będzie znowu dla siebie jedyny i wyjątkowy?W swojej nowej opowieści Olga Tokarczuk i Joanna Concejo (znane jako współautorki Zgubionej duszy, wyd. Format 2017) zabierają nas w fikcyjny świat, do złudzenia przypominający czasy, w których przypadło nam żyć – z rozbuchanym "ja", natręctwem autoprezentacji, kultem młodości, imperatywem szczęścia i obsesją lansu. Czy wyjdziemy z tego świata cało?

Wrzesień 1913, Görbersdorf w Niederschlazji. Wśród gór od pół wieku stoi pierwsze sanatorium dla chorych na płuca. Mieczysław Wojnicz, student inżynierii z Lwowa, ma nadzieję, że nowatorskie leczenie i krystalicznie czyste powietrze uzdrowiska zatrzymają jego chorobę, jeśli nie wyleczą. Diagnoza jednak nie napawa optymizmem: gruźlica. Mieczysław zatrzymuje się w pensjonacie dla mężczyzn. Chorych z całej Europy gromadzi się tam, a jak na "Czarodziejskiej górze" Tomasza Manna, nieustannie dyskutują i filozofują, najchętniej przy kieliszku likieru o dźwięcznej nazwie "Zachwyt". Dręczące pytania nurtują panów: Czy w Europie wybuchnie wojna? Jaka forma rządu jest najlepsza? Pojawiają się także mniej pilne kwestie, jak istnienie demonów czy to, czy z tekstu można wywnioskować, kto go napisał - kobieta czy mężczyzna? Temat "kwestii kobiecej" szczególnie ich interesuje. Mały świat Görbersdorfu dostarcza wielu tematów do rozmowy: w dniu przybycia Mieczysława żona właściciela pensjonatu popełniła samobójstwo. W okolicy często dochodzi do tajemniczych zgonów. Mieczysław nie wie, że mroczne siły również mają na niego oko.

Ta powieść to literacka monografia najdelikatniejszego ludzkiego daru – zmysłu czasu i jego przemijania. Nowa powieść jednego z najgłośniejszych pisarzy europejskich, laureata Nagrody Angelusa, to sentymentalna podróż, w której przeszłość staje się remedium na problemy teraźniejszości. Gaustyn, osobliwy wynalazca, wędruje w czasie, realizując swoją ideę niesienia pomocy w wyjątkowej klinice przeszłości w Szwajcarii, stworzonej dla osób cierpiących na Alzheimera. Pacjenci mogą wybierać spośród dekad XX wieku, aby odnaleźć swoją bezpieczną przestrzeń. Kuracja przyciąga nie tylko chorych, ale także tych, którzy pragną powrócić do szczęśliwych chwil, odblokowując ich wspomnienia i przywracając czas, w którym czuli spokój. W tym samym czasie europejscy przywódcy organizują ponadnarodowe referendum dotyczące wyboru wspólnej przeszłości, zadając pytania o sens spoglądania wstecz i o to, jak zyskać czas w obliczu deficytu przyszłości. Georgi Gospodinow, bułgarski pisarz, poeta i dramaturg, jest autorem wielu nagradzanych książek, a jego najnowsza powieść zdobyła prestiżowe włoskie wyróżnienie Premio Strega Europeo.

Ta książka stworzyła Lalkę na nowoOlga Tokarczuk zaprasza bohaterów powieści Prusa na prywatną rozmowę. Słucha ich z uwagą i empatią, ale też niepokojem. Ich fascynujące historie niejednokrotnie rymują się z opowieściami naszej współczesności, a oni sami okazują się zaskakująco do nas... číst celé

Olga Tokarczuk erhielt den Nobelpreis für Literatur 2019 für ihre außergewöhnliche erzählerische Vorstellungskraft. In ihrem Essay »Wie Übersetzer die Welt retten« reflektiert sie über die Herausforderungen der Weltbeschreibung angesichts fließender Werte und Bezugspunkte. Das Buch enthält auch eine Chronologie der Ereignisse seit der Preisverleihung.

Inicjacyjna powieść, dzięki której Olga Tokarczuk zyskała uznanie krytyki i czytelników. Historia piętnastoletniej dziewczyny o zdolnościach mediumicznych, dojrzewającej w Breslau na początku XX wieku. Nieśpieszna uczta czytelnicza. JAN ASKELUND, STAVANGER AFTENBLAD Powieść Tokarczuk dotykająca zagadnienia nieświadomego staje się opowieścią o dramacie języków, wielości dyskursywnych i epistemologicznych punktów widzenia. Żaden z nich nie jest adekwatny, żaden nie dotyka istoty rzeczy, bo to, co próbują opisać, ma naturę przedjęzykową. KATARZYNA KANTNER

Wyjątkowe zaproszenie za kulisy własnej twórczości – pierwsza książka Olgi Tokarczuk po otrzymaniu Literackiej Nagrody Nobla.Laboratorium powstających tekstów, książek, bohaterów. Proces żmudnych, ale i fascynujących poszukiwań. Eksplozje wyobraźni. Podążanie za logiką rodzącej się fabuły i za wewnętrznym światem bohaterów, odkrywanie ich motywacji, światopoglądów. Odsłanianie pasjonujących historii, ale też opowieść o lekturach i osobistych doświadczeniach. Wytrwała dążność do tego, by rozumieć nieskończone zróżnicowanie i skomplikowanie świata. Dwanaście wyselekcjonowanych, najważniejszych esejów i wykładów, które składają się na wyjątkowe zaproszenie za kulisy twórczości Olgi Tokarczuk. Teksty kluczowe i premierowe. W tym szeroko komentowana Mowa Noblowska.

Opowiadania z tomu 'Gra na wielu bębenkach' na płycie CD, czyta Olga Tokarczuk. Autorka zaproponowała trzy różne historie z Bożym Narodzeniem w tle. 1-23: 'Bardo.Szopka' - to opowieść z Sudetów, z miasteczka malowniczo położonego w dolinie. 24-44: 'Profesor Andrews w Warszawie' - w czasie stanu wojennego. oczami Londyńczyka, który przyleciał na sympozjum naukowe, oglądamy rzeczywistość PRL. 45-60: 'Żurek' - opowiadanie osadzone w świecie polskiej prowincji. Ilustracja muzyczna autorstwa Piotra Klimka podkreśla świątecznego ducha.

Dwa opowiadania za zbioru Gra na wielu bębenkach. Oko w oko z niespodziewanym. Dwie historie ludzi, którzy przestali być pewni tego, co dzieje się wokół nich, kim są. Ich świat w jednej chwili wywrócił się do góry nogami.

Był sobie raz pewien człowiek, który bardzo dużo i bardzo szybko pracował i już dawno zostawił swoją duszę gdzieś daleko za sobą. Bez duszy żyło mu się nawet dobrze – spał, jadł, pracował, prowadził samochód, a nawet grał w tenisa. Czasem jednak miał wrażenie, że wokół niego jest zbyt płasko, jakby poruszał się po gładkiej kartce z zeszytu do matematyki, kartce, którą pokrywają równiutkie kratki…”Pierwsza książka Olgi Tokarczuk, która mówi nie tylko słowami, ale i obrazami. To dwugłos – idąc za słowami pisarki, Joanna Concejo stworzyła równoległą opowieść, ukrytą w obrazach. Poruszająca rzecz o czekaniu, cierpliwości i uważności.

Rok 1752. Do Rohatyna na Podolu przybywają kasztelanowa Katarzyna Kossakowska i poetka Elżbieta Drużbacka. Na powitalnej kolacji gościem jest proboszcz Benedykt Chmielowski, autor pierwszej polskiej encyklopedii. Ksiądz i poetka, oboje miłośnicy książek, szybko nawiązują rozmowę, którą kontynuują w listach. Niedługo później na Podolu pojawia się młody, charyzmatyczny Żyd, Jakub Lejbowicz Frank, który z odległej Smyrny głosi kontrowersyjne idee, dzieląc społeczność żydowską. Dla jednych jest heretykiem, dla innych zbawicielem, a jego nauki przyciągają oddanych uczniów, co może zmienić bieg historii. Księgi Jakubowe imponują literackim rozmachem, bogactwem wątków i postaci. Olga Tokarczuk czerpie z tradycji powieści historycznej, jednocześnie poszerzając jej granice. Z dbałością o szczegóły przedstawia realia epoki, architekturę, ubiory i zapachy, odwiedzając szlacheckie dwory, katolickie plebanie oraz żydowskie domostwa. Autorka tka obraz dawnej Polski, w której współistnieją chrześcijaństwo, judaizm i islam. To nie tylko powieść o przeszłości, ale także refleksyjne, mistyczne dzieło o historii, jej zakrętach i wpływie na losy narodów, poszukujące odpowiedzi na kształt współczesnej Europy.

Czy zwierzęta noszą maski? I co się kryje w ich oczach, skoro „nie ma tam duszy”? Czy możliwa jest heterotopia – świat radykalnie inny od naszego, gdzie „nie ma mowy o zabijaniu i zjadaniu”, bo Inni to „partnerzy, bliscy”? Gdzie zamiast wiedzy-władzy mamy strategię świadomej niewiedzy, a zamiast dominacji – współodczuwanie? Balansując na granicy literackiej mitologii i krytycznej eseistyki, Olga Tokarczuk opowiada nam o ciele, seksualności i śmierci, o uwikłaniu w płeć i uwiedzeniu darkroomem. O Michelu Faberze i Matriksie. A także o swoich podróżach, mapach lęków i lądów, ulicach Amsterdamu i horyzoncie Masywu Ślęży.

An alternate cover edition can be found here. W tajemniczych okolicznościach ginie mieszkaniec wsi położonej na skraju Kotliny Kłodzkiej. Jego sąsiadka, Janina Duszejko, emerytowana nauczycielka i obrończyni zwierząt, wpada na pewien trop, który zdradza policji. Nikt jednak nie chce uwierzyć w jej teorię. Policjanci uważają ją za niegroźną ekscentryczkę, która zatraciła się w swym zamiłowaniu do astrologii. Okoliczności następnego morderstwa powodują jednak, że coraz więcej osób zaczyna słuchać Janiny Duszejko uważniej...

Challenging the preconceptions of the hypothetical “small town,” this collection of short stories vividly portrays a variety of imaginative characters. In Germany, a house-husband is slowly sent over the edge by his over-achieving neighbors. In the Norwegian town of Odda, a middle-aged Morrissey fan has a matter of hours to find a girlfriend so his ailing mother can die in peace. On a broad European canvas, these diverse tales paint a tightly knit community in a positive light. Centering on gestures such as white lies, indifference, small kindnesses, and secrets, this intriguing anthology is sure to fascinate and entertain.

Jeden z najstarszych mitów w historii ludzkości we współczesnej odsłonie. Ponadczasowa, metafizyczna i zarazem głęboko ludzka powieść, którą Olga Tokarczuk uważa za bodaj najważniejszą w swojej twórczości.

Nowoczesna, współczesna saga. Trzy historie i trzy sposoby oswajania śmierci w jednej z najbardziej poruszających powieści Olgi Tokarczuk. Drogi babki, córki i wnuczki rozeszły się przed laty. Teraz Paraskewia, Ida oraz Maja stają w obliczu śmierci. Każda z nich musi zmierzyć się z tym doświadczeniem samotnie, każda radzi sobie inaczej. Ich historie tworzą powieściową kronikę przemijania i utraty.

Galeria postaci, różnorodność stylów i niezwykłość historii - najgłośniejszy i najszerzej komentowany w Polsce tom opowiadań ostatnich dekad. Kwintesencja pisarstwa Olgi Tokarczuk.Za zasłoną codzienności autorka dostrzega zawsze coś, co burzy porządek i niepokoi. Odkrywamy to w intrygującej opowieści o czytelniczce kryminałów, w napisanym ze swadą historycznym apokryfie czy w miniaturze o angielskim profesorze, który przybywa do Warszawy 12 grudnia 1981 roku i nazajutrz budzi się w obcej i niezrozumiałej krainie... Każde z opowiadań zamieszczonych w książce w odmienny, często zaskakujący sposób ożywia, przeformułowuje lub ocala bogactwo krótkiej formy.

Ein Paar sucht Zuflucht in einem Schrank und findet eine Gegenwelt zur eintönigen Wirklichkeit. Während seine Frau sich endlosen Meditationen hingibt und hin und wieder eine leichte Mahlzeit zubereitet, spielt D. am Computer Gott, erschafft und vernichtet Welten, bis schließlich alles aus den Fugen gerät. Was die Unordnung eines Hotelzimmers über einen Menschen erzählt, das weiß das Zimmermädchen mit der rosaweißen Schürze im Hotel Capital. Chaos erfährt auch die kleine Bankangestellte Krystyna, die im traum wiederholt den Liebesschwüren eines gewissen Amos lauscht, bis sie sich schließlich auf die Suche nach ihm macht.Liebe und Tod, Traum und Mythos - diese sieben Geschichten der polnischen Literaturnobelpreisträgerin erzählen von einer Welt, die uns in all ihrer Fremdheit doch immer vertaraut ist: unser Unbewusstes.

Francja, rok 1685. Król Słońce ustanawia katolicyzm jedynym legalnym wyznaniem. Grupy hugenotów przemierzają kraj, by dotrzeć na północ, gdzie mają nadzieję znaleźć nową ojczyznę. Z okien karety banitom przygląda się grupa nietypowych podróżnych, zmierzających na południe. Porzucona przez narzeczonego kurtyzana Weronika, Markiz parający się alchemią, twardo stąpający po ziemi bogacz de Berle oraz Gauche — niemy woźnica z nieodstępującym go żółtym psem. Każde z nich opuściło Paryż z innego powodu. Ta podróż, momentami wręcz awanturnicza, może odmienić nie tylko ich losy, ale również dzieje całej ludzkości. Oto w Pirenejach, ku którym zmierzają, w trudno dostępnym górskim wąwozie, w murach małego klasztoru od wieków ukryta jest Księga. Teraz ma szansę zaważyć na przyszłości świata. Tylko czy świat jest gotowy na to, by Księga została odnaleziona? Młodzieńcza powieść, napisana 30 lat temu, jest prawdziwą kopalnią motywów, które Olga Tokarczuk rozwijała w swoich kolejnych utworach, zdobywając przy tym międzynarodowe uznanie i uwielbienie czytelników.

Prawiek - wieś położona w centrum Polski - tutaj codzienność splata się z niezwykłością, rzeczywistość z mitem, a powszednie życie jest ważniejsze od wielkich wydarzeń. W burzliwych latach XX wieku kilka pokoleń kilku rodzin mieszkających w Prawieku walczy o swoje szczęście i przyszłość. Ich losy układają się w uniwersalną opowieść o czasie, przemijaniu i ludzkim losie.

Zdobywca Międzynarodowej Nagrody Bookera 2018! Uhonorowana Literacką Nagrodą Nike, jedna z najgłośniejszych i najszerzej komentowanych powieści ostatnich lat. Co mamy wspólnego z biegunami – prawosławnym odłamem starowierców, ludźmi, którzy zło oswajają ruchem? Ile jest w nas z biegunów? Od dawnych sułtańskich pałaców przez siedemnastowieczne gabinety osobliwości po współczesne hale odlotów – Olga Tokarczuk zabiera czytelników w niezwykłą podróż przez różne miejsca i czasy. Zaprasza do wspólnego oswajania migotliwej, fragmentarycznej rzeczywistości, do porzucania utartych szlaków. Ta powieść nie ma granic – dzieje się na całym świecie.

Dom dzienny, dom nocny jest najambitniejszym projektem prozatorskim Olgi Tokarczuk. Ta pełna melancholijnego smutku (a miejscami i okrucieństwa) książka oferuje nam w finale wspaniały, optymistyczny koncept. Otwiera nas na poznanie życia, doświadczanie naszego istnienia w jego wielowymiarowej postaci. Nie udzielając nam porad ani nie serwując nam odpowiedzi na tzw. najistotniejsze pytania, zachęca do otwarcia się na tę niełatwą próbę, jaką jest nasza własna, niepowtarzalna egzystencja. (Jarosław Klejnocki, Gazeta Wyborcza, 10 listopada 1998) Olga Tokarczuk napisała książkę niezwykłą i wieloznaczną, opowiedzianą między jawą a snem, między konkretem a mitem. Wydaje się, że powieść otwiera nowy rozdział w twórczości pisarki. (Mariusz Cieślik, Polityka, 1998 nr 49) Tokarczuk czaruje, stwarza z pustki, dopisuje dalsze ciągi do tego, co jej wiadomo. Trudniej mi nazwać tę przedziwną umiejętność przykuwania do lektury. Jej powieść czyta się chciwie i pospiesznie... . (Piotr Śliwiński, Megaron, 1998).