Księgi Jakubowe, albo, Wielka Podróż przez siedem granic, pięć języków i trzy duze religie, nie licząz tych malych

Więcej o książce

Rok 1752. Do Rohatyna na Podolu przybywają kasztelanowa Katarzyna Kossakowska i poetka Elżbieta Drużbacka. Na powitalnej kolacji gościem jest proboszcz Benedykt Chmielowski, autor pierwszej polskiej encyklopedii. Ksiądz i poetka, oboje miłośnicy książek, szybko nawiązują rozmowę, którą kontynuują w listach. Niedługo później na Podolu pojawia się młody, charyzmatyczny Żyd, Jakub Lejbowicz Frank, który z odległej Smyrny głosi kontrowersyjne idee, dzieląc społeczność żydowską. Dla jednych jest heretykiem, dla innych zbawicielem, a jego nauki przyciągają oddanych uczniów, co może zmienić bieg historii. Księgi Jakubowe imponują literackim rozmachem, bogactwem wątków i postaci. Olga Tokarczuk czerpie z tradycji powieści historycznej, jednocześnie poszerzając jej granice. Z dbałością o szczegóły przedstawia realia epoki, architekturę, ubiory i zapachy, odwiedzając szlacheckie dwory, katolickie plebanie oraz żydowskie domostwa. Autorka tka obraz dawnej Polski, w której współistnieją chrześcijaństwo, judaizm i islam. To nie tylko powieść o przeszłości, ale także refleksyjne, mistyczne dzieło o historii, jej zakrętach i wpływie na losy narodów, poszukujące odpowiedzi na kształt współczesnej Europy.