Paolo Poli Książki

La fotografia digitale apre nuovi orizzonti per tutti: con una fotocamera digitale abbiamo finalmente la libertà di scattare fotografie a tutto ciò che ci piace o ci interessa, che ha attirato la nostra attenzione in un determinato momento o che ci può ricordare un determinato stato d'animo. Questo libro accompagna il lettore alla scoperta di questo affascinante mondo. Dalla scelta del modello di fotocamera all'illustrazione delle funzionalità automatiche, semiautomatiche e manuali disponibili. Dalla spiegazioni dei concetti relativi a formati, dimensioni e colori delle immagini digitali alle tecniche fotografiche più efficaci. Dall'acquisizione della foto alla sua elaborazione tramite Photoshop (nella versione CS4). Dall'archiviazione in cataloghi organici e funzionali alla stampa vera e propria.

Ten przewodnik jest manifestem dla introwertyków i tych, którzy się o nich troszczą. Czy czujesz, że ukryta część ciebie pozostaje niewidoczna? Czy twój bogaty wewnętrzny świat myśli i emocji jest niedostępny dla innych? Czy spotkałeś się z etykietami takimi jak „cichy”, „nieśmiały” czy „niezdarny”? Jeśli tak, możesz identyfikować się jako introwertyk. Jenn Granneman, również introwertyk, oferuje współczujące zbadanie tego często niedocenianego typu osobowości, celebrując wewnętrzne życie introwertyków, które dopiero zaczyna zyskiwać uznanie w społeczeństwie. Opierając się na badaniach naukowych, wywiadach z ekspertami i własnych doświadczeniach, Granneman odkrywa zawiłości introwertycznego umysłu i odnosi się do powszechnych nieporozumień. Książka odpowiada na kluczowe pytania, takie jak: co się dzieje, gdy introwertycy milkną? Czego potrzebują do udanych relacji? Jak mogą osiągnąć spełnienie w pracy? Jak mogą bronić swoich potrzeb? Z obalonymi mitami i ujawnionymi prawdami, ten wzmacniający manifest zachęca do akceptacji introwersji i pracy z własnymi naturalnymi tendencjami w świecie, w którym każdy głos zasługuje na to, by być usłyszanym.

Immaginiamo che in un pomeriggio qualunque cinque fra i più grandi attori d’Italia – Giorgio Albertazzi, Adriana Asti, Glauco Mauri, Paolo Poli e Paolo Villaggio – si ritrovino in teatro per una prova e, nell’attesa del regista che ha avuto un contrattempo, si mettano a chiacchierare un po’ di tutto, attingendo all’incommensurabile tesoro di ricordi, conoscenze, esperienze accumulato in tanti anni. Così, in quella sala che profuma di teatro, ovvero di legno e umanità, scaturiscono rifl essioni illuminanti sul nostro passato. Per permetterci di seguirle, coglierne le sfumature e i contrasti, Magda Poli le ha montate per temi, dalla Chiesa (“Per me è stata un’alternativa al Fascismo e ai Balilla”) al Dopoguerra ( “L’Italia era distrutta, ma era fi nita la dittatura di quel pelato che però non aveva la tinta e la finta crescita di questo”), dalle Donne ( “Non mi piacciono se sono tutte uguali”) ai Comunisti ( “Non ne ho mai visto uno ridere né sorridere”), passando per la Lingua italiana ( “Compassione, una delle parole più belle perché siamo tutti nella stessa barca”), le Letture ( “Brani dell’Ariosto, brani del Tasso, tutto sbranato”), i Giornalisti (Asti, ragazza “Una volta ho mandato a un giornalista un pacco di cacca di cavallo”) e l’Omosessualità ( “Al Liceo Doria c’era solo un ragazzo che aveva avuto il coraggio di ‘Sono omosessuale’.