Dvě eseje kultovního autora, jež ovlivnila celá 60. léta nejen v Americe. Brány vnímání se zabývají bez předsudků halucinogeny a jejich vlivem na lidské vědomí. Huxley se v ní snaží o docenění psychologického a spirituálního efektu, který pro člověka mohou drogy představovat. V práci se projevuje autorův zájem o biologii a přírodní vědy. V eseji Nebe a peklo se zabývá podílem půstu, sebetrýznění a dlouhodobé odloučenosti na získání stejné zkušenosti.
Desolation Angels, published in 1965, yet written years earlier around the time On the Road was in the process of publication, is a semi-autobiographical novel written by Beat Generation author Jack Kerouac, which makes up part of his Duluoz Legend. According to the book's foreword, the opening section of the novel is almost directly taken from the journal he kept when he was a fire lookout on Desolation Peak in the North Cascade mountains of Washington state. Much of the psychological struggle which the novel's protagonist, Jack Duluoz, undergoes in the novel reflects Kerouac's own increasing disenchantment with the Buddhist philosophy with which he had previously been fascinated.
Kobiety to już nawet nie osobny rozdział w życiu Charlesa Bukowskiego - to
cała książka, której pierwsze zdania brzmią: Miałem pięćdziesiątkę na karku i
od czterech lat nie byłem w łóżku z kobietą. Nie miałem żadnych przyjaciółek.
Kobiety widywałem jedynie na ulicy lub w innych miejscach publicznych, lecz
patrzyłem na nie bez pożądania, z poczuciem, że nic z tego nie będzie.
Onanizowałem się regularnie, ale myśl o jakimkolwiek związku z kobietą - nawet
nie opartym na seksie - była mi obca. Po czym następuje blisko trzysta stron
poświęconych głównie opisom zbliżeń z imponującą liczbą partnerek. Kobiety
pociągały autora z siłą, która pozbawia mężczyzn nie tylko rozsądku, ale i
instynktu samozachowawczego. Czasem uważał je za modliszki, przystawał jednak
na każde ryzyko, byle tylko dokonać kolejnego podboju. Nawet czytelnicy,
których mogłaby razić nadmierna dosadność opisów, nie rozstaną się z tą
książką w połowie.
Mężczyźni bez kobiet to zbiór siedmiu opowiadań stanowiących refleksję nad
naturą miłości i samotności - nieuchronnej, gdy miłości zabraknie. Każde
opowiadanie opisuje historię mężczyzny, w którego życiu nie ma kobiety - jedne
odeszły, inne umarły albo wręcz nigdy się nie pojawiły. Mężczyźni bez kobiet
to zbiór siedmiu opowiadań stanowiących refleksję nad naturą miłości i
samotności - nieuchronnej, gdy miłości zabraknie. Każde opowiadanie opisuje
historię mężczyzny, w którego życiu nie ma kobiety - jedne odeszły, inne
umarły albo wręcz nigdy się nie pojawiły. Bohaterowie są w różnym wieku, od
studentów po ludzi bardzo dojrzałych. Znajdujemy w tych opowiadaniach
charakterystyczne dla Murakamiego elementy humoru, surrealizmu, czasem
realizmu magicznego. W kilku autor odwołuje się do znanych dzieł literackich,
takich jak Wujaszek Wania czy Baśnie z 1001 nocy. Jedno z tych opowiadań
stanowi literacką zabawę, coś rodzaju dalszego ciągu Przemiany Franza Kafki -
Murakami pokazuje, co czekałoby Gregora Samsę, gdyby pewnego dnia obudził się
w ciele mężczyzny, ale ze świadomością robaka.
