Tünde Mészáros Kolejność książek (chronologicznie)

A Tremolo ostinato rövid fejezetekből építkező, különös ritmusú regény – nemregény, amelyben a valóság összemosódik a fikcióval, mindezt bravúros nyelvi játék közepette. Annyira közvetlen, mintha a szerzőnél járnánk látogatóban. Előkerülnek a régi családi történetek, a gyerekkor, a neves író édesapa, felbukkan az összes rózembók, valaki hangszert ragad, és már jön is a következő anekdota. Egyik történet hívja elő a másikat, némelyek vissza-visszatérnek, mint egy dallam, mígnem bekopog az öreg Esterházy Péter. Családja mindenkinek lehet, csak nem biztos, hogy úgy tud róla írni, mint Veronika Šikulová. „A Tátrában is műhavaznak már, csak aztán akad a szezon végén, aki kártérítést követel, hogy nem havazott, pedig megvettük a három új sífelvonót, és új vécéket telepítettünk, de mindenki szart rájuk, mert nem esett a hó, és hiába vettünk fel egy alkalmazottat, aki ott ült egész nap és horgolgatott, kilesett időnként a parkolóba, de senki sem parkolt ott, hiába emeltük a parkolási díjat, kártérítsen meg minket valaki!, még mit nem!, tiltakoznak a strandtulajdonosok, mert őket nem kártéríti senki, ha esik az eső és nem megy senki a strandra, a virsliárusokat sem, ha épp nincs senkinek gusztusa virslire, mert mindenki fagyit akar enni, szóval dühösek a tátraiak, és még az álmos medvék is meg-megkergetik őket, és túlszaporodtak a rókák is, más állatok meg csak úgy ukk-mukk-fukk kihaltak maguknak…

Roman zaczyna się dokładnie rok przed wojennym konfliktem, który pochłonął około siedemdziesięciu milionów ludzi, ale zamiast w wielkich miastach, gdzie zapadały najważniejsze decyzje, znajdujemy się na lewickim kąpielisku i poznajemy jego głównych bohaterów - przyjaciół Żyda Gabriela, Czecha Jana, Węgra Pétera i ich całe życie kochającą Słowaczkę Marię. Pierwszy września jest dla dwunastoletnich chłopców być może ostatnim dniem dzieciństwa, zamienia się w wspomnienie, w którym po raz pierwszy próbowali zdobyć swoją miłość w zawodach pływackich. Niestety, dla nikogo nieudanie. Walka trzech przyjaciół o miłość powtarza się chyba w każdym z trzydziestu lat trwania fabuły powieści. Trzydzieści rozdziałów uchwyca życie zwykłych ludzi, którzy mieli pecha, że musieli je przeżyć w totalitarnych reżimach opartych na nazistowskiej, a później komunistycznej ideologii. Za ich osobistymi tragediami często stoi sytuacja polityczna: próby likwidacji żydowskiej ludności, lutowy przewrót i sfabrykowane procesy lat pięćdziesiątych, a nawet powstanie państwa izraelskiego i emigracja do Ameryki. Stalo się pierwszego września (lub w innym czasie) to powieść o miłości, o ile wyższa moc na to pozwoliła.