Giorgio Pinotti Książki

Un giorno in uno squallido scompartimento di terza classe, lo sguardo di Genet incontra quello di un ignoto viaggiatore dall'aspetto ripugnante. E' la rivelazione, prodigiosa e decisiva, dell'identità degli uomini, dell'identità che circola incessantemente fra gli uomini. Una rivelazione capace di accendere pensieri terribili, ma anche abbaglianti riflessioni sui dipinti di Rembrandt come sculture di Giacometti, che nella loro indistruttibile e innocente nudità concentrano ciò che vi è di più irriducibile nell'uomo: "la solitudine di un essere esattamente equivalente a qualsiasi altro"... La raccolta, che comprende testi apparsi fra il 1949 e il 1967 e consente di ripercorrere l'intera attività di Genet, include anche i "Frammenti".

Nienawidzi sportu, ale nie ma wyboru. Podczas zawodów w „Reichsprotektoracie” odkrywane jest jego talent jako biegacza; ma siedemnaście lat. Na pierwszych mistrzostwach po wojnie ustanawia dwa rekordy kraju. Jego styl biegu jest suboptymalny, jednak trenuje w ciężkich butach, z obciążeniem i rozwija własny finisz. Na pierwszej powojennej olimpiadzie w Londynie zdobywa złoto dla CSSR i zostaje awansowany na porucznika. Cztery lata później w Helsinkach zdobywa trzy złote medale, a świat mu kibicuje. Ustanawia osiem rekordów świata i zostaje kapitanem, zawsze w czerwonym, kolorze rewolucji proletariackiej, stając się symbolem realnego socjalizmu. Raz staje po „złej” stronie: podczas „Praskiej Wiosny” z czołgu wzywa żołnierzy radzieckich do powrotu do domu. Za to zostaje na osiem lat zesłany do kopalni uranu. Po powrocie do Pragi, pracując jako śmieciarz, nadal cieszy się aplauzem mieszkańców. Oszałamiająca kariera biegacza długodystansowego Emila Zátopeka rozciąga się między okupacją jego ojczyzny w 1939 roku a inwazją Rosjan w 1968 roku, która zakończyła „Praską Wiosnę”. Mały powieść Echenoza staje się wstrząsającą parabolą dyktatury.

Irena i Josef. Poza wdowieństwem łączy ich naprawdę wiele: dawna miłość, emigracja i decyzja o wielkim powrocie do ojczyzny po dwudziestu latach banicji. Milan Kundera w mistrzowski sposób splata ze sobą kilka historii z życia swych bohaterów, by przywołać uniwersalną prawdę o wszystkich emigrantach zmuszonych do opuszczenia rodzinnego kraju i skazanych na zapomnienie przez władzę, rodzinę i przyjaciół.

Un padre animato dalla passione per i campi e la salubrità dell'aria ma inetto e spropositato, una madre virtuosa e colta ma incline alla bottiglia, tre figli spauriti e malvestiti – la «cara famiglia», insomma –, e soprattutto una casa dissennata nell'avita Brianza, tra nubifragi di mosche, orde di lucertole e le «gutturazioni pleistoceniche» dei locali. Una casa che diventerà, nella Cognizione del dolore, l'epicentro di tutte le nevrosi.

In a large apartment house in central Rome, two crimes are committed within a matter of days: a burglary, in which a good deal of money and precious jewels are taken, and a murder, as a young woman whose husband is out of town is found with her throat cut. Called in to investigate, melancholy Detective Ciccio, a secret admirer of the murdered woman and a friend of her husband’s, discovers that almost everyone in the apartment building is somehow involved in the case, and with each new development the mystery only deepens and broadens. Gadda’s sublimely different detective story presents a scathing picture of fascist Italy while tracking the elusiveness of the truth, the impossibility of proof, and the infinite complexity of the workings of fate, showing how they come into conflict with the demands of justice and love. Italo Calvino, Pier Paolo Pasolini, and Alberto Moravia all considered That Awful Mess on the Via Merulana to be the great modern Italian novel. Unquestionably, it is a work of universal significance and protean genius: a rich social novel, a comic opera, an act of political resistance, a blazing feat of baroque wordplay, and a haunting story of life and death.

SIMENON NIE POTRZEBUJE KILKUSET STRON, BY STWORZYĆ PORYWAJĄCY DRAMAT... Twórca postaci komisarza Maigreta pisał też powieści, w których zajmował się szukaniem „nagiego człowieka”. A w analizowaniu ludzkich charakterów Simenon był mistrzem... Jacek Szczerba, „Gazeta Wyborcza” Do francuskiego Dieppe przypływają angielskie statki z Newhaven. A Louis Maloin jest na tym dworcu morskim zwrotniczym. I z przeszklonej kabiny od lat obserwuje z góry wszystko dookoła. Aż pewnej nocy staje się świadkiem dziwnych zachowań dwóch mężczyzn. Jest też świadkiem morderstwa. A niedługo potem wyławia z doku walizkę pełną banknotów. Teraz musi ją tylko ukryć przed światem... Georges Simenon (1903-1989) to pisarz, który sławę zdobył dzięki postaci komisarza Maigreta, ale literacko doskonalsze są jego „romans dur”, jak sam je nazwał - powieści twarde, opisujące ludzkie losy, nierzadko skomplikowane, zwykle tragiczne, ale zawsze podane z zadziwiającą prostotą. Na tym polega fenomen pisarza, którego utwory przetłumaczono na większość języków świata.

Cinco escritores excentricos singulares irrepetibles: el erudito Samuel Johnson el visionario William Blake el desdichado Charles Lamb la retraida Charlotte Bronte el puritano Nathaniel Hawthorne. Cinco retratos de grandes figuras de las letras anglosajonas. Una deliciosa Suite inglesa en la que Julien Green fusiona con sabiduria la biografia y ensayo para conseguir cinco miniaturas prodigiosas que nos adentran en el universo literario anglosajon.