Zora Obstová Książki

Kontynuacja wielkiego hitu Historii piękna bada złożoność brzydoty, która, choć często postrzegana jako przeciwieństwo piękna, ma znacznie bogatszą i bardziej nieprzewidywalną historię. Książka zawiera fragmenty antologii tekstów sięgających niemal trzech tysięcy lat, ilustrowanych niezwykłymi obrazami, które prowadzą nas przez różnorodne przejawy brzydoty. Zestawienie koszmaru, strachu i miłości ukazuje, jak obrzydzenie współistnieje z współczuciem, a odrzucenie deformacji z dekadencką ekstazą. W demonach, straszliwych nieprzyjaciołach i niepokojących obecnościach odkrywamy szeroką i często zaskakującą ikonografię. Spotykając brzydotę natury, duchową, asymetrię, dysharmonię oraz zniekształcenia, natrafiamy na różnorodne cechy, takie jak nikczemność, banalność, surowość i obsceniczność. Książka ukazuje, jak te elementy mogą współistnieć w zaskakujący sposób, a pierwszy zagraniczny wydawca, który zapoznał się z dziełem, wykrzyknął: Jakże piękna jest brzydota!

A nagy klasszikus mese egy rendkívüli hősről – egy hosszú orrú fából készült bábúról – világszerte népszerűvé vált. A bábút Geppetto faragta egy fadarabból, és Pinokkiónak nevezte el, aki életre kelt, és hihetetlen kalandokat élt át, amelyekből sokszor csak hajszál híján menekült meg. Eljutott egy bábjátékba, rablók közé, a Kék Hajú Tündérhez, börtönbe, méhekkel teli szigetre, sőt még egy cápa gyomrába is. Ezzel a vándorlással sok gondot okozott az apjának, de végül nagyon meglepte őt.

Recognizing that a work of art is the product of a particular time and place as much as it is the creation of an individual, Duby provides a sweeping survey of the changing mentalities of the Middle Ages as reflected in the art and architecture of the period. "If Age of the Cathedrals has a fault, it is that Professor Duby knows too much, has too many new ideas and takes such a delight in setting them out. . . insights whiz to and fro like meteorites."—John Russell, New York Times Book Review

Estetyczna i intelektualna przygoda z arcydziełami wszech czasów! Piękno dostrzegamy w różnych elementach, takich jak gwiazdy, ptaki, ryby i ludzie. Brak subtelnej wyobraźni może prowadzić do niewłaściwego postrzegania piękna, a każdy pragnie tej subtelności, uznawanej za miarę gustów. Piękno i śmierć są głębokimi istotami, które łączą tajemnicę życia. Piękno jest prawdą, a prawda pięknem - to jedyna wiedza, którą warto posiadać na ziemi. Zawiera ono odrobinę dziwaczności, co czyni je szczególnie pięknym. Książka, ilustrowana obrazami stu arcydzieł, nie jest kompendium wiedzy o sztuce. Obrazy oraz cytaty od Pitagorasa po współczesnych autorów odzwierciedlają różnorodne pojęcia piękna na przestrzeni dziejów. Ukazuje, jak pojmowano piękno natury, kwiatów, zwierząt, ciała ludzkiego, gwiazd, proporcji matematycznych, światła, drogocennych kamieni, Boga i szatana. Na podstawie tekstów filozofów, pisarzy, mistyków i artystów można dostrzec, jak piękno odczuwali zwykli ludzie. W różnych epokach i kulturach ścierały się różnorodne koncepcje piękna. Czytelnik ma szansę odkryć, czy w tych różnorodnych przejawach koncepcja piękna zachowała pewne stałe cechy, przeżywając pasjonującą przygodę estetyczną i intelektualną.

A quinze ans, l'héroïne de ce livre comprend qu'elle a tout perdu : ses parents, son nom, son pays et jusqu'à son âge. De Selma, sa mère, la descendante des sultans, morte à Paris dans la misère, elle ne sait presque rien. Quant à son père, si sa famille adoptive lui dit qu'il était le radjah de Badalpour, d'autres murmurent qu'il s'agissait d'un Américain. Zahr se battra pour retrouver ses racines. Elle reverra son père, croira retrouver sa famille dans cette Inde musulmane qui d'emblée l'a conquise... jusqu'au moment où son univers s'écroule à nouveau et où il lui faut fuir. Après le best-seller De la part de la princesse morte, où revivait la figure de sa mère, c'est à son ascendance paternelle que Kenizé Mourad a consacré ce bouleversant roman, qui nous entraîne du quartier Latin des années soixante au mystérieux jardin du palais décrépit de Badalpour.

Filippo Tommaso Marinettis Manifeste des Futurismus, veröffentlicht am 20. Februar 1909 im Pariser Figaro, gilt als Initialzündung der europäischen Avantgardebewegungen und hatte eine ungeheure Folgewirkung. Es war der Aufruf zur bedingungslosen Ausrottung des Alten, um dem Neuen Raum zu verschaffen. Noch im selben Jahr legte der Autor, der zu einem Glutkern der fatalen Verflechtung von Politik und Kunst(-theorie) wurde, mit einem weiteren Manifest nach: Tod dem Mondschein. Darin radikalisiert er seinen Aufruf und zeichnet die Vision einer glorreichen Zukunft. Der vorliegende Band versammelt alle weiteren bis 1944 verfassten Manifeste Marinettis. Sie zeugen von seiner Kühnheit und instinktiven Hellsichtigkeit, verweisen im Lichte der Geschichte zugleich auf die fatalen Folgen seiner Forderungen, stellen aber darüber hinaus auch die Frage nach der Kunst in unserer heutigen Gesellschaft.

Nejvyzrálejší román populárního belgického autora, za který mimo jiné získal prestižní čtenářskou cenu, souběžně vypráví dva příběhy, jejichž jediným spojovacím článkem je zpočátku jen fakt, že se oba odehrávají v bytě ve čtvrtém patře. Zápletka se zajímavě zamotává a postavy si kladou aktuální otázky (jak uživím rodinu, kde seženu byt a práci), jež jsou v rámci autorovy groteskní poetiky často dovedeny ad absurdum a vyvolávají mrazivý smích i vedou k zamyšlení nad dnešním světem.

Oto zbi�r rozmaitości, czasem zaangażowanych, a czasem stworzonych dla rozrywki, na temat absolutu, ognia, wymyślonej astronomii, katedralnych skarbc�w, wysp zaginionych, pisarstwa Victora Hugo, recepcji Joyce?a w epoce faszyzmu, utopii i przysł�w, Wikileaks, zawoalowanych form cenzury itd. Nie jest do końca dziełem przypadku, że zbi�r otrzymał nazwę od pierwszego tekstu. Tematem wymyślania wroga autor zajął się całkiem niedawno w swej najnowszej powieści Cmentarz w Pradze, a doświadczenie pokazuje, że �w przewrotny mechanizm nadal działa w najlepsze. Aby trzymać narody w ryzach trzeba wciąż wymyślać wrog�w i przypisywać im cechy wzbudzające lęk i odrazę.

Een groot bedrijf in een industriestadje wordt getroffen door een golf van zelfmoorden. Een onderzoeker wordt eropuit gestuurd om de oorzaak te achterhalen, maar hoe harder hij zijn best doet om door te dringen in het bedrijf, hoe moeilijker het hem gemaakt wordt. Het onderzoek is een typische Claudel, met thema's als vervreemding, machteloosheid en menselijkheid. Maar het is ook een kafkaëske roman die af en toe haast surrealistisch aandoet. Hoe kan de eetzaal van het hotel waar de onderzoeker zijn intrek neemt de ene ochtend stampvol uitgelaten toeristen zitten en de volgende dag gevuld zijn met een groep sombere ontheemden? Waarom krijgt hij geen eten, geen drinken, geen bed? Terwijl hij nieuwe ontdekkingen doet, begint de onderzoeker zich af te vragen of hijzelf het slachtoffer zal worden van de helse machine die ook de anderen heeft vernietigd.

Autorka ve své knize zachycuje vývoj tvorby italských prozaiček od druhé poloviny 19. století, kdy se ženy začaly odvažovat prvních nesmělých krůčků na poli literatury, jež byla po dlouhá staletí téměř výhradní doménou mužů, až po dnešní dobu, kdy se poměr mezi spisovateli a spisovatelkami víceméně vyrovnal a mnohé autorky co do počtu prodaných výtisků předstihují mužské autory. Zároveň hledá odpověď na otázku, zda mezi tvorbou jednotlivých autorek existuje vnitřní souvislost, zda existují styčné body mezi jednotlivými díly, zda má moderní ženská literatura v Itálii privilegovaný styl, privilegovaná témata či žánry. Zvláštní pozornost je věnována nejvýraznějším představitelkám italské ženské prózy, jako byly Matilde Seraová, Grazia Deleddová, Natalia Ginzburgová, Anna Maria Ortesová či Elsa Morantová.

Vychováva tigrička svoje mláďatá sama? Kam sa schová svišť, keď mu hrozí nebezpečenstvo? Je pravda, že niektoré veľryby spievajú? Vydejte sa na dobrodružnú cestu do sveta zvierat a dozviete sa, v akom prostredí žijú, akú majú spoločenskú organizáciu, ako vyzerajú ich milostné rituály alebo akým spôsobom sa navzájom dorozumievajú. Na posledných stranách sa zoznámite so živočíchmi, ktorí sú niečím zvláštnym a výnimočným.