Yu Miri Książki

Przejmujący obraz Japonii, jakiej nie znamy. Kazu, jako duch, nawiedza park w pobliżu stacji Tokio Ueno. Urodził się w tym samym roku co cesarz, co uznawano za błogosławieństwo, jednak jego życie było pełne bólu i samotności. Po przyjeździe do Tokio w celu pracy przy budowie obiektów sportowych na Igrzyska Olimpijskie w 1964 roku, zaczął tracić najbliższych. Po tragicznym tsunami w 2011 roku, zamieszkał w parku Ueno w miasteczku bezdomnych. Czy po takim życiu Kazu zazna ukojenia? Powieść ukazuje nieznane oblicze Japonii, gdzie bezdomność i bieda dotykają wielu, zwłaszcza starszych. Yu Miri oddaje głos wykluczonym, pokazując, jak literatura piękna może uwrażliwiać na palące problemy społeczne. Jako społeczna outsiderka i gwiazda literatury w Japonii, Miri pisze z empatią i wrażliwością. Akcja w parku Ueno ujawnia hipokryzję japońskiego społeczeństwa, które uchodzi za życzliwe i gościnne. Jej zwięzłe, dziwne i zapadające w pamięć pisarstwo jest wyjątkowe. Miri, pisarka, dramatopisarka i eseistka koreańskiego pochodzenia, podejmuje aktualne problemy społeczne, szczególnie sytuację mniejszości etnicznych w Japonii. Po katastrofie w 2011 roku przeniosła się do Minamisma, gdzie prowadzi audycję radiową z osobami, które przeżyły tragedię. W 1997 roku otrzymała nagrodę im. Akutagawy za powieść Kazoku Sinema.

A meditative dance of generations, The End of August is a semi- autobiographical investigation into nationhood and family - what you are born into and what is imposed. Yu Miri's distinct prose, rhythmically translated by Morgan Giles, explores the minutiae of generational trauma, shedding light on the postwar migration of Koreans to Japan.

Der 14-jährige Kazuki wächst als Sohn eines einflussreichen und brutalen Spielhallen-Besitzers in einer verruchten Gegend von Yokohama auf. Immer tiefer rutscht er in eine Welt aus Gewalt, Sex und Drogen ab, bis er eines Tages seinen tyrannischen Vater mit einem Schwert tötet. Er lässt die Leiche in dem mit Gold gefüllten Keller des väterlichen Hauses verschwinden und versucht, die Rolle des Familienoberhaupts einzunehmen – doch die Welt der Erwachsenen ist erbarmungsloser, als er es sich vorstellen konnte … ›Gold Rush‹ liest sich wie die japanische Version von Bret Easton Ellis’ makaberem ›American Psycho‹, versehen mit einer gesunden Prise Murakami.' Time Magazin