Stacja Tokio Ueno

Więcej o książce

Przejmujący obraz Japonii, jakiej nie znamy. Kazu, jako duch, nawiedza park w pobliżu stacji Tokio Ueno. Urodził się w tym samym roku co cesarz, co uznawano za błogosławieństwo, jednak jego życie było pełne bólu i samotności. Po przyjeździe do Tokio w celu pracy przy budowie obiektów sportowych na Igrzyska Olimpijskie w 1964 roku, zaczął tracić najbliższych. Po tragicznym tsunami w 2011 roku, zamieszkał w parku Ueno w miasteczku bezdomnych. Czy po takim życiu Kazu zazna ukojenia? Powieść ukazuje nieznane oblicze Japonii, gdzie bezdomność i bieda dotykają wielu, zwłaszcza starszych. Yu Miri oddaje głos wykluczonym, pokazując, jak literatura piękna może uwrażliwiać na palące problemy społeczne. Jako społeczna outsiderka i gwiazda literatury w Japonii, Miri pisze z empatią i wrażliwością. Akcja w parku Ueno ujawnia hipokryzję japońskiego społeczeństwa, które uchodzi za życzliwe i gościnne. Jej zwięzłe, dziwne i zapadające w pamięć pisarstwo jest wyjątkowe. Miri, pisarka, dramatopisarka i eseistka koreańskiego pochodzenia, podejmuje aktualne problemy społeczne, szczególnie sytuację mniejszości etnicznych w Japonii. Po katastrofie w 2011 roku przeniosła się do Minamisma, gdzie prowadzi audycję radiową z osobami, które przeżyły tragedię. W 1997 roku otrzymała nagrodę im. Akutagawy za powieść Kazoku Sinema.