Susanne Janssen Książki

Światowej sławy baśń braci Grimm od wieków budzi dreszczyk emocji i utrwala w naszych umysłach obraz złego wilka oraz naiwnego dziecka. Ta nowa, artystyczna interpretacja zaskakuje i jednocześnie zaprasza do odkrywania złożoności baśni w jej wszystkich aspektach poprzez szczegółowe, wieloznaczne obrazy. Dodatkowo wzbogaca poważny temat o humorystyczne detale i gry poszukiwawcze. Artystka Katharina Naimer sprawia, że wilk wydaje się sympatyczny, niemal zespala się z naturą, stając się częścią lasu. Bez łagodzenia przesłania niemal całkowicie rezygnuje z przedstawień, które mogą przerażać dzieci. W centrum uwagi znajduje się dziecięca chęć przygód, która prowadzi do pierwszych doświadczeń poza rodziną. Pozytywna ciekawość staje w obliczu wielkiego niebezpieczeństwa, które dziecko ostatecznie pokonuje. Archetypowa sytuacja baśniowa symbolizuje samodzielność dziecka, gdy po raz pierwszy wyrusza do przyjaciół lub do szkoły. Nie bez powodu Czerwony Kapturek należy do najbardziej znanych i lubianych elementów niemieckiego dziedzictwa kulturowego.

„Abends, wenn ich schlafen geh, vierzehn Englein um mich stehn ...“ Aber welche Engel stehen da eigentlich? Die Möwenengel, die auf uns aufpassen, der Neinengel, der Mut macht, der Mitternachtsengel, der die Nacht heller werden lässt und viele andere. Von diesen Engeln erzählen sich das Kind und der alte Mann, die beide nicht einschlafen können, bis sie es gemeinsam wieder lernen. Eine Geschichte, die uns allen angenehme Träume bereitet.

" La Mexicaine Maria Amparo Escandon pourrait être la sœur spirituelle de Pedro Almodovar première manière. Une communauté de situations kitsch les unit de façon indéniable. Esperanza, jeune veuve, perd sa fillette. Cette tragédie ne tarde pas à tourner à l'émouvante comédie : elle en est sûre, Blanca n'est pas morte. D'ailleurs, san Judas Tadeo le lui a confirmé, lorsqu'il est apparu sur la porte grasse de son four à gaz. Commence alors pour Esperanza une drôle de quête, qui la mènera de peep shows en lupanars, et dans lesquels, bon an, mal an, elle conservera une pureté morale et religieuse à toute épreuve. [...] Sa rencontre avec Angel, le catcheur mythique, détourne le cours de son destin. Un premier roman drôle et exotique. " (L. L., L'Yonne républicaine)

Kobiety to już nawet nie osobny rozdział w życiu Charlesa Bukowskiego - to cała książka, której pierwsze zdania brzmią: Miałem pięćdziesiątkę na karku i od czterech lat nie byłem w łóżku z kobietą. Nie miałem żadnych przyjaciółek. Kobiety widywałem jedynie na ulicy lub w innych miejscach publicznych, lecz patrzyłem na nie bez pożądania, z poczuciem, że nic z tego nie będzie. Onanizowałem się regularnie, ale myśl o jakimkolwiek związku z kobietą - nawet nie opartym na seksie - była mi obca. Po czym następuje blisko trzysta stron poświęconych głównie opisom zbliżeń z imponującą liczbą partnerek. Kobiety pociągały autora z siłą, która pozbawia mężczyzn nie tylko rozsądku, ale i instynktu samozachowawczego. Czasem uważał je za modliszki, przystawał jednak na każde ryzyko, byle tylko dokonać kolejnego podboju. Nawet czytelnicy, których mogłaby razić nadmierna dosadność opisów, nie rozstaną się z tą książką w połowie.

Acht Märchen von Armando präsentieren ungewöhnliche Helden, die die typischen Märchenmuster durchbrechen. Eine Prinzessin lehnt Heiratsanträge ab und ein Zauberer macht ständig Fehler. Der Autor überrascht mit cleveren Pointen und bricht Rollenklischees.

Musik soll Freude machen, meint Madame Butterfly. Und deshalb belohnt sie ihre Schüler jeden Tag mit einer riesigen selbstgemachten Pizza. In ihrem Haus steht in jedem Zimmer ein Klavier, sogar im Bad und auf dem Flur. Und an jedem üben Kinder. Das muss ein schrecklicher Lärm sein, möchte man meinen, doch den Schülern macht es richtig Spaß. Kein Wunder, dass alle mit Feuereifer auf das große Konzert in Paris hin arbeiten...

Das Märchen von den drei Brüdern, die ihr Geld vermehren wollen und dabei an einen listigen Pfarrer geraten.