Oniegin był Ruskiem

Więcej o książce

Podobnie jak w "B. Proudew", ta praca jest osobliwą autobiografią splecioną z kolektywnej pamięci o bezczasowości lat 80., jak to ujął Václav Havel. Pomimo przeszkód stawianych przez władze, Helena Součková zdołała dostać się do szkoły średniej. Choć karty, które rozdaje jej los, są trudne do odegrania, dzielnie walczy o zrozumienie swojego wewnętrznego świata oraz świata hipokryzji wokół niej. Powieść o dorastaniu stopniowo składa mozaikę epoki głębokiej normalizacji pod rządami prezydenta Husáka, kiedy większość obywateli komunistycznej Czechosłowacji nie odważała się nawet myśleć, że upadek systemu jest w zasięgu ręki. Atmosfera wszechobecnej absurdu, apatii i ponurości kontrastuje z pomysłowym humorem autorki, który okazuje się sposobem na radzenie sobie z reżimem i epoką otępienia. Tematyka powieści obejmuje ludzką wolność, osobistą odpowiedzialność za własne zachowanie oraz poszukiwanie moralnych granic, zarówno w kontekście rodziny, jak i układu politycznego: tematy całkowicie ponadczasowe.