Praska orgia

Więcej o książce

Amerykański powieściopisarz Nathan Zuckerman w połowie lat siedemdziesiątych przybywa do Pragi, gdzie poszukuje niepublikowanych rękopisów żydowskiego pisarza zamęczonego w czasie II wojny światowej. W kraju, gdzie panuje totalitarny komunizm, odkrywa trudną sytuację pisarzy, którzy są ofiarami zinstytucjonalizowanych prześladowań. Mimo to dostrzega w ich walce perwersyjną odmianę heroizmu. Zapiski Zuckermana z jego pobytu wśród tych intelektualistów tworzą zaskakujące interludium w jego literackim dorobku, ukazując skutki uprawiania sztuki w opresyjnych warunkach. W literaturze amerykańskiej lat osiemdziesiątych pojawiła się fala utworów, które odnosiły się do problemów Europy Wschodniej, w tym również praskiej orgii. Ta krótka powieść stanowi apendyks do trylogii o Zuckermanie, będąc zarówno zwieńczeniem, jak i nie zamykającym cyklu. Sceneria Pragi pozwala Zuckermanowi spojrzeć na siebie z dystansu, co w jego przypadku wiąże się z komicznym uwikłaniem. Największym osiągnięciem Rotha w tej powieści jest wplecenie wielu ludzkich losów w krótką narrację, w tym losów Czechów, których prawdziwość pozostaje niepewna, oraz potencjalnych wizji przyszłości, w tym kafkowskich refleksji nad własnym losem.